AKTUALITETE

Letra e DHlMBSHME e poIicit kosovar që përIoti të gjithë

Letra e dhi;mbshme e poIicit kosovar që përIoti të gjithë. Letra e poIicit Fisnik Kozniku, i cili ishte ndër shumë kolegë që u p;rek theIIë nga hu mbja tra gjike e he;roit Izet Demaj, kishte përIotur gjithë ata që kanë pasur rastin ta lexojnë dhe kuptojnë se kush është realisht personi prapa uniformës. Kjo letër është shkruar nga Mehdi Mulaj, e publikuar nga poIici, kurse në Facebook-un e Koznikut është pëlqyer e shpërndarë shumë,shiko pamjet e meposhtme

Letra vijon:

Sa ka vlerë ky shkrim e kuptojn ata qe gjejnë vetën brenda tij ….

Kur ju jeni në pizhame, unë jam në uniformë, me re vole në brez, i gatshëm për t’jua siguruar gjumin e qetë. Ftohtë, borë, akull e shi, unë jam në detyrë, herë-herë edhe pa ngrenë e pa pirë.

Në çdo mëngjes i them lamtumirë gruas dhe fëmijëve të mi. Çdoherë i përqafoj për herë të fundit, ua dhuroj puthjen e amshimit.

E sa herë kthehem në shtëpi, i ledhatoj fort e fort. Çdo natë jam i ringjalluri i tyre. Minutat e vonesës sime për familjen janë shekuj e shekuj.

Qytetarët e vendit tim janë të shenjtë për mua, edhe pse shpesh me shohin si tepricë kur i gjobis apo kur i qortoj për veprimet e tyre të paIigjshme.

Mos më shikoni gjithmonë brenda uniformës, edhe unë jam sikurse ju, jam njëri prej jush, i cili kujdeset për sigurinë tuaj.

Më dhuroni lule për së gjalli, si shenjë respekti për punën dhe sak;rificën time, e mos ma mbuloni va rrin me kurora lulesh.

Pozita ime mund të duket privilegj, por është me rrez ikshmëri të lartë. Paramendojeni veten për disa çaste në pozitën time, ku në çdo moment mund të ballafaqoheni me një padrejtësi, të përballeni me bre;shëri plu mbash që shk;repen drejt tr;upit tuaj.

Nëse nuk me çmoni, të paktën mos me nënçmoni.

Kur jam në detyrë, harroj se jam prind dhe burrë i një gruaje, të cilët me presin me padurim t’ju shkoj i gjaIIë në shtëpi. Çdo natë! Harroj se jam djalë i një babai e një nëne, të cilët me rritën me aq mundim.

Asnjëherë nuk ngopem me ta! Sa nisëm për punë, them të kthehem e t’u marrë erë fëmijëve e gruas, ndoshta për herë të fundit; ta lus Zotin që t’i bekojë e të kujdeset për ta edhe nëse nuk do të kthehem sonte në shtëpi.

Sa darkat janë ftohur në sofër derisa familja më priste mua t’u bashkohem! Sa drekat e përbashkëta me familjen me mbetën në fyt kur shteti kërkonte t’u shërbeja qytetarëve.

Hezitoj t’u bë;rtas fëmijëve kur bëjnë sh erre. Them se nesër mund të mos i shoh më dhe u mbetet shije e keqe e një prindi i cili ishte poIic.

Gjithmonë me mall për familjen, vetëm për sigurinë e qytetarëve të mi.

Prandaj mos me su lmoni duke me parë si objekt pa ndj;enja. Edhe unë jam prej m;ishi e gj aku, sikurse ju! Të mos i bëjmë nënat tona të Iotojnë, gratë tona të vu;ajnë dhe ta kalojnë j;etën në zi, e fëmijët tanë t’i ledhatojnë gurët e va rreve. Por të jemi të gjithë në harmoni, së bashku ta mbrojmë shtetin dhe jetët tona.

Me respekt, unë, polici yt